NaturePhotography – TonnieVerheijden – Pagina 22 – Natuurfotografie en Initiatiefnemer voor het behoud van de Heide in de Gaas en Fotografie in de Gaas, Reeshofbos, Wandelbos EO

Geaderd witje

Geplaatst op 14 mei 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

Een klein Geaderd witje met een half vleugeltje vloog toch nog fladderend door de tuin. er zijn al veel Geaderd witjes waargenomen dit jaar.
ze komen in heel Nederland veel voor.

Voorvleugellengte: 20-24 mm. De aders op de onderkant van de achtervleugel zijn grijsgroen bestoven. De zwarte vlek in de voorvleugelpunt loopt geleidelijk naar beneden toe en eindigt niet in een rechte lijn. Op de bovenkant van de voorvleugel bevinden zich bij het mannetje één en bij het vrouwtje twee donkergrijze of zwarte vlekken.

Voorkomen

Een zeer algemene standvlinder die verspreid over het hele land voorkomt.

Habitat
Vooral vochtige terreinen zoals moerassen, hooilanden en langs bosranden; ook graslanden, tuinen, parken en heiden.

Waardplanten
Vooral look-zonder-look en pinksterbloem, maar ook andere kruisbloemigen; vooral in halfbeschaduwde en vochtige milieus.

Vliegtijd en gedrag
Begin april-begin juni, en eind juni-september in drie generaties; de tweede en derde generatie overlappen elkaar. In sommige koele en natte jaren vliegt de soort slechts in twee generaties. In zeer warme jaren vliegt er mogelijk een kleine vierde generatie; het kan echter ook zijn dat zo´n late opleving in de vliegtijd wordt veroorzaakt door verschillen in ontwikkelingstijd van rupsen en poppen.

Levenscyclus
Rups: half mei-begin juli en begin augustus-begin oktober. De soort overwintert als pop, hangend tegen een stam, een steen of iets dergelijks.

Bron: www. vlindernet.nl Foto’s T.V.S.Fotografie

Vogels

Mussen bouwen een liefdesnestje

Geplaatst op 5 mei 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

Mussen bouwen een liefdesnestje, in het vogelhuisje heeft tot 2 keer toe een wesp zijn nest proberen te maken, nu was het weer vrij voor de vogels toen wij het weer terug op hangende hadden er 2 mussen wel interesse in, ze begonnen meteen aan hun liefdesritueel en vanmiddag begonnen ze al met het bouwen, we hebben een beetje geholpen met wat garen neer te leggen en manlief was druk in weer met het naar binnen brengen.

Zelfs mensen die niets met vogels hebben, geven toe geschrokken te zijn van het nieuws dat de huismus hard achteruit gaat in Nederland. Huismussen horen zo bij het straatbeeld dat het zonder hen opeens opvallend steriel is. Nu is het niet zo dat de huismus opeens een bijzondere vogelsoort is geworden. Nog altijd kunnen huismussen op veel plaatsen worden aangetroffen. Hoewel huismussen typische zaadeters zijn, worden de jongen gevoerd met allerlei insecten, welke de noodzakelijke eiwitten voor de groei van de jongen leveren.

Huismussen zoeken hun voedsel, dat voornamelijk uit bessen en zaden bestaat, op de grond. Daarbij hippen ze op een karakteristieke manier, als een stuiterende pingpongbal, in het rond. Huismussen stellen prijs op een rommelige menselijke omgeving, met struikgewas, schuren, weilanden met vee, gemorst graan en zo verder. Het nest wordt gemaakt in holten van bomen, in nestkasten, onderdakpannen en in gaten en kieren van gebouwen. Het slordige nest bestaat uit takjes, stro, veertjes en hondenharen.

info: Vogelbescherming – Foto’s T.V.S.Fotografie

Vogels

Jonge zwaantjes geboren

Geplaatst op 3 mei 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

Jonge zwaantjes geboren,

Vanmiddag ben ik even de jonge zwaantjes gaan fotograferen bij mijn dochter voor de deur in de wijk, vanmorgen zijn er 7 zwaantjes uit het ei gekropen, 2 kleine zwaantjes waren in het water gevallen ze konden er niet meer uit, de kant was te hoog en de vader en moeder deden niets piepend probeerde ze het steeds weer, na enkel uren was het nog niet gelukt,

ik heb de dierenambulance gebeld en gevraagd wat ze konden doen, ze zouden op het eind van de middag even komen kijken, toen wij om 16.45 uur naar huis gingen zagen we de zwaantjes niet in het water, de vader zwaan was allemaal riet uit het water trekken, onze kleindochter zag iets bewegen op de rug van de zwaan, en toen kwam er een koppie boven, we zagen een jong zwaantje het ander zwaantje zal wel warm onder vleugel zijn gekropen. De Dierenambulance heb ik toen teruggebeld dat het was opgelost.

Tekst en foto’s T.V.S Fotografie

Vlinders

Oranjetipje

Geplaatst op 23 april 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

Een Oranjetipje heb ik tijdens mijn vlinderroute nog nooit tegengekomen dus het was vandaag een goede dag voor mijn vlinderlijst.

Voorvleugellengte: circa 20 mm. Het mannetje van deze soort valt op door de grote oranje vlek in de voorvleugelpunt; bij het vrouwtje onbreekt deze karakteristieke vlek. De onderkant van de achtervleugel is geelgroen gemarmerd.

Voorkomen

Een algemene standvlinder die verspreid over het hele land voorkomt; de meeste waarnemingen komen uit het oosten van het land.

Habitat
Beschutte plaatsen in vochtige hooilanden en zonnige ruigten in bosranden waar de waardplant groeit.

Waardplanten
Pinksterbloem en look-zonder-look; soms ook andere kruisbloemigen.

Vliegtijd en gedrag
Half april-eind mei in één generatie. Het vrouwtje besteedt veel tijd aan het drinken van nectar; het mannetje wordt vaak patrouillerend waargenomen.

Levenscyclus
Rups: half mei-half juni. De rups eet eerst van de bloemen van de waardplant en gaat later over op de vruchten. De soort overwintert als pop.

Bron. Vlindernet Fotos T.V.S.Fotografie

Insecten

Papieren wespennest

Geplaatst op 17 april 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

Papieren wespennest,

Enkele weken geleden waren de mussen bezig een nestje te bouwen in een vogelhuisje achter in de tuin, vorige week kwamen ze wel kijken maar gingen niet meer naar binnen, Toen dachten we al daar moet iets aan de hand zijn in het vogelhuisje, gisteren hebben we het vogelhuisje opengemaakt en er vloog een papierenwesp naar buiten en ja hoor hij was bezig om een nest te aan het maken. we hebben het papierennestje eruit gehaald, het is wel mooi om te zien hoe zo’n nest gebouwd wordt. maar je wilt ze niet in je tuin hebben want dan kun je in de zomer niet meer buiten gaan zitten.

De meeste papierwespen zijn sociale wespen. De onderfamilie dankt haar naam aan de nesten, die van houtvezels worden gemaakt. Omdat de wespen de vezels fijnkauwen en in dunne laagjes aanbrengen, lijkt het nest van papier te zijn gemaakt.

De papierwespen hebben bijna dezelfde bouw als de bijen, maar zijn meestal iets smaller of kleiner. Wespen hebben ook twee paar vliezige vleugels. Op de zijkant van de wespenkop zitten twee grote langwerpige facetogen met aan de bovenzijde van de kop een drietal bijogen (ocelli). Zij hebben ook twee stevige zijwaarts bewegende kaken (mandibels) met daaronder monddelen, waarmee ze kunnen likken en zuigen. Wat bij de papierwesp (limonadewesp of steekwesp) vooral opvalt is het uiterlijk met de karakteristieke helgele en zwarte (waarschuwende kleuren) dwars tekening op het achterlijf. De werksters zijn 10 – 15 mm lang; de koninginnen ongeveer 20 mm. Een opvallend kenmerk is het propodeum of wespentaille: de sterk ingesnoerde overgang van het borststuk naar het achterlijf. Bij de werksters is het eilegapparaat (ovipositor) omgevormd tot een angel. Alleen werksters kunnen dus steken. Koninginnen en mannetjes niet

Bron: wikipedia Foto’s: T.V.S.Fotografie

Vlinders

Baltsen grote koolwitjes

Geplaatst op 15 april 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

Vorige week met het warme weer Baltsen grote koolwitjes tegen gekomen langs de bosrand in de gaas, het is wel enkel weken vroeger dan in andere jaren, heel mooi om te zien.

Voorvleugellengte: 28-32 mm. De zwarte vlek op de bovenkant van de voorvleugelpunt loopt langs de vleugelrand naar beneden tot voorbij de zwarte vlek op het midden van de voorvleugel. De aders op de onderkant van de achtervleugel zijn niet grijsgroen bestoven. Het vrouwtje heeft twee zwarte vlekken op de bovenkant van de voorvleugel; bij het mannetje ontbreken deze vlekken.

Gelijkende soorten

Het klein koolwitje en het klein geaderd witje zijn meestal kleiner en hebben veel minder zwart in de vleugelpunt van de voorvleugel; bij het klein geaderd witjezijn bovendien de aders op de onderkant van de achtervleugel grijsgroen bestoven.

Voorkomen

Een zeer algemene standvlinder die verspreid over het hele land voorkomt.

Habitat

Vooral bosranden, houtwallen, ruigten, (moes)tuinen, parken en bloemrijke graslanden.

Waardplanten

Zowel wilde als gecultiveerde kruisbloemigen, waaronder look-zonder-look, zandraket, zeekool, damastbloem (in tuinen) en allerlei koolsoorten (in moestuinen).

Vliegtijd en gedrag

Eind april-half juni en begin juli-begin september in twee generaties; soms een derde generatie in september en oktober. De vlinders vertonen in sommige jaren trekgedrag.

Levenscyclus

Rups: eind mei-half juli en half augustus-begin oktober. Jonge rupsen leven in groepen en eten vooral van de bladranden; grotere rupsen leven solitair. De rupsen worden vaak geparasiteerd door sluipwespen. De verpopping vindt plaats onder een natuurlijk of kunstmatig dakje. De soort overwintert als pop, hangend tegen een boomstam of een muur.

Bron: www.vlindernet.nl Foto’s T.V.S. Fotografie

Vogels

Zanglijster

Geplaatst op 9 april 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

Gisteren voor de eerste keer een zanglijster tegen gekomen tijdens mijn vlinderroute, ze was op grond aan het scharrelen voor voedsel.

Een typische zanglijstereigenschap is het stukslaan van slakkenhuizen op een vaste ‘smidse’, om zo bij het malse slakkenvlees te komen. Behalve slakken eten zanglijsters ook grote hoeveelheden insecten, wormen, duizendpoten en pissebedden, in najaar en winter ook bessen en fruit. Zanglijsters zijn algemene broedvogels van tuinen, parken en bossen. Hun gevarieerde zang – de naam doet zoiets al vermoeden – is een verdragend, melodieus en klankvol geluid, vrijwel altijd voorzien van ‘VIEzeRIEK’ strofen. Zanglijsters beginnen vroeg en eindigen laat met hun gezang, soms tot ergernis van langslapers en vroeg-naar-bed types. Hoewel er in het najaar heel veel zanglijsters doortrekken, valt dat niet zo op omdat ze vooral ’s nachts trekken en een onopvallende roep hebben.

Struikgewas, grasvelden, open plekken in bossen en op paden, dat is waar zanglijsters hun voedsel zoeken. Het nest wordt verscholen in een dichte struik of in een boom: hoe onopvallender hoe liever het de zanglijster is. Dichte vochtige bossen, zoals rabattenbossen en elzenhakhoutpercelen, zijn favoriet. Bossen op droge zandgronden huisvesten veel minder zanglijsters, waarschijnlijk speelt kalkgebrek door verzuring van de bossen hier, net als bij mezen, een grote rol.

Voedsel: Insecten, slakken, wormen, duizendpoten, pissebedden, maar ook fruit, zoals appels en bessen.

Bron: www.vogelbescherming.nl Foto’s T.V.S.Fotografie

Vogels

Fitis

Geplaatst op 7 april 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

Fitis

Vandaag tijdens het lopen van de Vlinderroute een Fitis tegengekomen die voluit zat te zingen in de berkenboom, in eerste instantie kon hem maar niet vinden met zijn schutkleur Een Fitis heeft lichtere pootjes dan de Tjiftjaf dat is het enig onderscheiding van de twee vogeltjes.

De fitis en tjiftjaf zijn tweelingsoorten, dat wil zeggen, dat ze uiterlijk zeer op elkaar lijken. Ze zijn wel te onderscheiden door de zang. Deze is bij de fitis muzikaal, vloeiend en aflopend, terwijl bij de tjiftjaf de zang bestaat uit het herhaaldelijk roepen van tjif-tjaf. Fitissen hebben een grijsgroene rug, gelige onderzijde, witte oogstreep en doorgaans lichte poten. De lichaamslengte bedraagt 11 tot 12 cm.

Nestbouw

Het op de grond gebouwde nest heeft een kleine vliegopening, waardoor de eieren nauwelijks zichtbaar zijn. De binnenbekleding bestaat uit een dikke laag veren.

Verspreiding en leefgebied

De fitis komt tijdens het broedseizoen (maart tot augustus) in geheel Midden- en Noord-Europa voor, met uitzondering van IJsland. Ook in Nederland en België zijn de vogels waar te nemen.

De fitis is een trekvogel. Hij overwintert in Afrika ten zuiden van de Sahara, een hele trek dus, en in tegenstelling tot de tjiftjaf die slechts tot het Middellandse Zeegebied trekt en in zachte winters zelfs gewoon helemaal niet wegtrekt. De fitis arriveert begin april in Nederland, duidelijk later dan de tjiftjaf.

Kruising met tjiftjaf?

In 2004 en 2005 is er bij Groenekan een vogel waargenomen die in zijn zang zowel elementen van een fitis als een tjiftjaf heeft. Ook bij Amsterdam werd in 2004 een vergelijkbare vogel gevonden. In 2007 was er weer een mengzanger bij Groenekan, uiterlijk geheel als fitis. Of dit soort vogels echt een kruising zijn of dat er alleen met de zang iets aan de hand is, blijft de vraag.

Bron: Wikipedia Foto’s T.V.S. Fotografie

Laatste Nieuws/Vogels

Grote bonte Spechten Man en Vrouw

Geplaatst op 30 maart 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

Vrouwtje

De Grote bonte Spechten Man en Vrouw komen elke dag voor de pinda’s, als het vrouwtje bij de pinda’s zit hoor je de man roffelen op de bomen.

De grote bonte spechten is aangepast op een leven in de bomen. De tenen zijn zo geplaatst dat de vogel gemakkelijk verticaal kan klimmen. De staart is stevig en wordt tijdens het klimmen als ondersteuning gebruikt. De stevige, scherpe snavel van de grote bonte specht wordt door de vogel onder andere gebruikt om een nestholte uit te hakken, om voedsel te zoeken en om contact te maken met soortgenoten. Het voedsel wordt voornamelijk gevonden op stammen en takken van bomen, waarbij de snavel gebruikt wordt om insecten en kleine diertjes uit het hout te lokken.

Mannetje

De grote bonte specht lijkt sterk op twee andere in Nederland voorkomende spechten: de middelste bonte specht en de kleine bonte specht. De grote bonte specht komt het meeste voor en onderscheidt zich behalve door het formaat ook door het ontbreken van een geheel rode kruin bij het mannetje.

Bron: www.vogelvisie.nl

Foto’s T.V.S. Fotografie

Vogels

Buizerd en Kraai

Geplaatst op 16 maart 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

De Buizerds en Kaaien zijn weer druk aan het vliegen en zweven in lucht de maar o wee als er een Buizerd te dicht bij een kraaiennest komt, dan is het bonje met de buren, wel jammer dat ik bij 2 foto’s te veel tegenlicht had, de buizerd vloog daarna vlak boven mijn hoofd weg zodat ik me lens van de zon kon afdraaien en wel beteren foto’s kon maken.

Buizerd en Kraai

Buizerd

Vlinders

Citroenvlinder en het kleine Vosje

Geplaatst op 12 maart 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

In deze mooie voorjaarsdagen kom je geregeld de Citroenvlinder en het kleine Vosje tegen, vooral op de heide. Het kleine Vosje keek me recht aan. en de Citroenvlinders zijn dol op Hedra’s

Het imago vliegt in twee jaarlijkse generaties, die elkaar in vliegtijd overlappen. De eerste generatie verschijnt vanaf begin juni, de tweede volgt vanaf begin augustus. De vlinders van de tweede generatie eten zich in de eerste dagen van hun bestaan vol, teneinde voedselreserve op te bouwen. Daarna zoeken zij een schuilplaats, en gaan in diapauze om te overwinteren. Zij doen dat vaak op koele beschutte plekken, en zijn dan ook vaak te vinden in schuurtjes. Pas na de overwintering gaan zij zich voortplanten. Bij overwintering zijn de vlinders bestand tegen vorst tot zeker -20oC. Binnenshuis worden zij echter actief door de warmte, en kunnen ze de winter, ook bij gebrek aan nectarplanten, niet overleven.

Volwassen vlinders van de eerste generatie worden 25 tot 60 dagen oud, die van de tweede generatie 280 dagen tot een jaar.

De citroenvlinder is een van de langstlevende soorten die als imago meer dan een jaar oud kan worden. De vliegtijd is van juli tot en met oktober en van februari tot en met mei. In de tussentijd wordt een winterslaap gehouden in holten in bomen of lage, groene struiken zodat de vlinder moeilijk te vinden en goed gecamoufleerd is. Ook als het imago rond juni uit zijn pop komt wordt al snel een soort zomerslaap gehouden. Hierdoor wordt het grootste deel van het relatief lange leven al rustend doorgebracht.

Bron: Wikipedia.nl

Foto’s: T.V.S.Fotografie

Vogels

Buizerds

Geplaatst op 7 maart 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

De buizerds cirkelen weer samen hoog boven in de blauwe lucht in het voorjaar zijn ze altijd samen.

De buizerd is waarschijnlijk wel de bekendste Nederlandse roofvogel. Het is een stevige vogel, niet erg goed toegerust op het vangen van snel bewegende prooien zoals bijvoorbeeld valken dat kunnen. Buizerds moeten het dan ook meer hebben van muizen, zieke konijnen, wormen en aas. Dat aas werd hen helaas noodlottig; in het verleden (en nog steeds!) werden buizerds vergiftigd door mensen die de roofvogels als concurrenten beschouwen. Gelukkig zijn deze praktijken sterk afgenomen, waardoor het aantal buizerds sterk is toegenomen. In de winter overwinteren in onze streken grote aantallen Scandinavische buizerds, die massaal op paaltjes in weilanden en langs snelwegen neerstrijken. Ze doen zich, vaak ten koste van hun eigen leven, te goed aan verkeersslachtoffers langs onze snelwegen. In de trektijd kunnen groepen van vele tientallen buizerds worden gezien, die hoogte proberen te winnen door een warme luchtstroom onder de brede vleugels te vangen. Door van deze thermiek gebruik te maken kunnen ze met een minimale inspanning grote afstanden afleggen.

Buizerds maken hun nest in een hoge boom, vaak een lariks of grove den. In Flevoland worden ook veel populieren gebruikt om een nest in te maken. Het voedsel wordt gezocht in een gevarieerd gebied: bossen, open plekken, weiden en akkers. Maar ook langs snelwegen, in de duinen en industrieterreinen.

Een legsel per jaar met 2 tot 3 eieren in de maanden April-Juni

Bron: www.vogelbescherming.nl

Foto’s: T.V.S.Fotografie

Vogels

Winterkoning

Geplaatst op 28 februari 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

De Winterkoning was druk in de weer om insecten te zoeken in de border met dit zachte weer vlieg er al van alles rond, het voorjaar is al weken te vroeg aan de gang, te hopen dat we geen strenge vorst meer krijgen, want alle planten en bomen zijn al aan het uitlopen.

Het verhaal gaat dat de winterkoning, die toen nog geen winterkoning heette, bij een wedstrijd om het koningsschap der vogels op een slimme manier won. De vogels besloten een wedstrijd te organiseren en de vogel die het hoogst kon vliegen zou koning worden. De winterkoning schatte zo in dat hij kansloos was, tenzij hij een list verzon. Hij verstopte zich in de veren van de arend en toen de arend niet meer hoger kon komen, begon de winterkoning aan zijn vlucht. Sindsdien houdt hij van trots zijn staartje omhoog.

Bron: vogelbescherming

Foto’s: T.V.S. Fotografie

Laatste Nieuws

Helleborus Orientalis

Geplaatst op 17 februari 2014 door Tonnie Verheijden / 2 Reacties

De Helleborussen staan nu volop in bloei in onze tuin, het is altijd mooi om weer bloeiende bloemen te zien in februari.

Standplaats: halve schaduw / zonnig

Grondsoort: goed doorlatende, humusrijke grond
Bloeiperiode: jan – april
Hoogte: 40 – 60 cm
Wintergroen: niet-bladverliezend
Winterhard: ja

Weinig planten in de winter kunnen de schoonheid evenaren van helleborussen. Het zijn echt winterbloeiende planten. In een zeer milde winter kan helleborus al in januari beginnen te boeien. Meestal loopt de bloeitijd van eind januari tot eind april. Helleborus groeit het beste op een zonnige, halfschaduwrijke plaats. Staat de plant in de diepe schaduw, dan zal hij minder bloemen krijgen.

Soorten

Helleborus soorten. Helleborus orientalis-hybride is ongelooflijk populair. Dat heeft o.a. te maken met zijn kleurenpalet. Hij bloeit in de kleuren wit, witroze, roze, wijnrood, paars, abrikoos en geel. Bovendien is helleborus orientalis-hybride niet veeleisend. In een humusrijke grond en op een halfschaduwrijke / zonnige plaats zal hij het goed doen. De bladeren en de bloemen verschijnen elk op aparte bloemstelen. Het blad is groenblijvend. Ook zaait Helleborus orientalis zich bijzonder goed uit. Wel duurt het een aantal jaren voordat de zaailingen zelf bloemen gaan produceren.

Helleborus niger, die bloeit met witte, grote bloemen en leerachtige, donkergroene bladeren met diepe lobben, is in tegenstelling tot andere helleborus soorten geen gemakkelijke plant. Vaak hoor je de klacht dat helleborus niger langzaam groeit en weinig bloemen produceert. Dit alles heeft grotendeels te maken met zijn voorkeur voor een bepaalde grondsoort. Hij heeft namelijk graag een steenachtige, vruchtbare grond, die ook nog iets wat kalkachtig moet zijn.
In het wild groeit de plant o.a. in Duitsland, Italië en Zwitserland in bergachtige streken en op alpenweiden.

Een hele grote helleborus is Helleborus argutifolius, die vaak wordt aangeplant om zijn opvallend, stekelrandig, diepgroen blad. Hij wordt 60-90 cm hoog en 60 cm breed. De lichtgroene, komvormige, knikkende bloemen van Helleborus argutifolius, maar ook de bladeren verschijnen aan één rechtopgaande steel. Helleborus argutifolius ‘Silver Lace’ groeit minder krachtig en beriekt slechts een hoogte van 40 cm.

Bron: www.greenfingersonline.nl
Foto: T.V.S.Fotografie