NaturePhotography – TonnieVerheijden – Pagina 22 – Natuurfotografie en Initiatiefnemer voor het behoud van de Heide in de Gaas en Fotografie in de Gaas, Reeshofbos, Wandelbos EO

Paardenbijter mannetje

Geplaatst op 7 augustus 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

Paardenbijter mannetje

De Paardenbijter vliegt heel de dag achter insecten achter in de tuin aan soms gaat hij even rusten dit keer op een uitgebloeide bloem van de vlinderstruik.

Zeer algemeen.
Een deel van de paardenbijters die in Nederland rondvliegen betreft immigranten vanuit het zuiden of oosten. Hoe groot dit aandeel is, is niet bekend.

Habitat
Stilstaande en zwak stromende wateren met een rijke moerasvegetatie: poelen, plassen, sloten, laagveen, etc. Soms ook brak water.

Vliegtijd en gedrag
Laat vliegende soort: van begin juli tot in november, grootste aantallen in augustus en september. Paardenbijters zijn vooral in de middag actief, op warme avonden zelfs tot diep in de schemering. Imago’s worden vaak in groepen aangetroffen, jagend langs bosranden op boomkruinhoogte. Mannetjes vertonen territoriaal gedrag langs de waterkant, maar zijn minder agressief dan andere glazenmakers. Eitjes worden door het vrouwtje afgezet in allerlei levende en dode plantendelen.

Levenscyclus
Een jaar, mogelijk soms twee jaar. De (eerste) winter wordt doorgebracht als ei. Uitsluipen gebeurt gedurende een lange periode (geen duidelijke piek), van eind juni tot eind september.

Bron: vlindernet.nl foto’s: T.V.S.Fotografie

Vlinders

Koninginnenpage

Geplaatst op 19 juli 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

De Koninginnenpage was gisteren ook al in de tuin aan het rondfladderen, vandaag ging ze in de vlinderstruik zitten.

Voorvleugellengte: 32-41 mm. De grondkleur van boven- en onderkant van de vleugels is geel. Op de bovenkant van voor- en de achtervleugel bevindt zich langs de achterrand een doorlopende, brede blauwe band met zwarte randen. Opvallend zijn de staartjes aan de achtervleugel en de rode stip in de binnenrandhoek.

Gelijkende soorten
De koningspage heeft op de bovenkant van de voorvleugel geen brede blauwe band, maar een aantal zwarte strepen.

Voorkomen
Een vrij schaarse standvlinder die vooral in de zuidelijke helft van het land wordt waargenomen. De laatste jaren komen er ook steeds meer meldingen uit de rest van Nederland, tot aan de Waddeneilanden toe. Het aantal exemplaren per jaar wisselt.

Habitat
Diverse biotopen, waaronder ruderale terreinen en kruidenrijke graslanden.

Waardplanten
Vooral peen (ook de gecultiveerde vorm); daarnaast ook andere schermbloemigen, zoals bevernel, engelwortel, pastinaak en venkel.

Vliegtijd en gedrag
Eind april-half juni en begin juli-half september in twee generaties. In warme jaren vliegt er mogelijk een partiële derde generatie in oktober. De koninginnenpage wordt vaak bij heuveltoppen gezien waar mannetjes en vrouwtjes elkaar ontmoeten; dit gedrag wordt ‘hill-topping’ genoemd.

Levenscyclus
Rups: half mei-half juni en half augustus-eind september. Bij gevaar wordt een rood vorkvormig orgaan uitgestulpt waarmee de rups een doordringende stank verspreidt. De soort overwintert als pop in de kruidlaag.

Bron: vlindernet.nl Foto’s T.V.S.Fotografie

Bloemen & Planten

Gewone Klit Arctium

Geplaatst op 8 juli 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

De Gewone Klit of Arctium staat langs de boskant in de buurt, het is een mooie plant.

De gewone klit (Arctium minus) is een vaste plant, die tot de composietenfamilie (Asteraceae) behoort. De plant komt in het wild voor in Europa en Azië. De gewone klit onderscheidt zich van de Grote klit doordat de bladsteel van de rozetbladen bij de grote klit gevuld en bij de gewone klit aan de voet hol is.

De gewone klit komt voor op open, vochtige, zeer voedselrijke en omgewerkte grond, en is zeer algemeen. De plant heeft een penwortel en kan 0,5-2,5 m lang worden.

De plant bloeit van juni tot september met paarse bloem in hoofdjes. De stekels meegerekend zijn de bovenste bloemhoofdjes van de gewone klit 1,5-3 cm breed. De hoofdjes zijn tros- of aarvormig gerangschikt en zitten meest afzonderlijk op een steel, maar er komen ook ongesteelde voor. De soort is zeer variabel. De 5 mm lange vruchtjes zijn aan de bovenkant bezet met stijve haartjes.

Ecologie
De Gewone klit komt in bermen, ruigten en op open plekken in bossen. De vruchten worden verspreid doordat ze aan de vacht van dieren blijven hangen. Ook blijven ze aan kleding hangen.

Groente
De penwortel van jonge planten kan gegeten worden als pastinaak. In Europa wordt de plant bijna niet meer gegeten, maar in Azië is het nog een populaire groente. Jonge bloemstengels kunnen in het late voorjaar voordat de bloemen verschijnen ook gegeten worden. De smaak lijkt wat op die van artisjok.

Volksgeneeskunde
De klit is volgens de volksgeneeskunde vochtafdrijvend en bloedreinigend. De plant zou ook tegen gewrichtreuma, zweren, maagklachten, haaruitval en roos werkzaam zijn. Voor medicinaal gebruik wordt de wortel in de herfst van het eerste groeijaar of in het daaropvolgend voorjaar geoogst en gedroogd.

Bron: Wikipedia Foto’s T.V.S.Fotografie

Laatste Nieuws/Vlinders

Witte Tijger nachtvlinder

Geplaatst op 3 juli 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

Witte Tijger nachtvlinder, ook wel Tienuursvlinder genoemd.

Gistermiddag vloog ze traag in een vlinderstruik, ’s morgens ging ik kijken of ze er nog op het blaadje zat, maar ze was al weg, ze had wel 19 eitjes gelegd, nu maar afwachten of ze uit gaan komen.

De kleine zwarte vlekjes op de voorvleugels zijn duidelijk zichtbaar, maar liggen zonder patroon her en der verspreid. Ook het aantal vlekjes kan variëren. Ze hebben een kop met een dikke ‘bontmuts’. Het achterlijf is krachtig geel met zwart gevlekt. ze hebben een spanwijdte van 3 tot 4 centimeter.

Levenswijze
Deze vlinders rusten overdag, vlak bij de grond op een stam of in het gras, met de vleugels gevouwen in de vorm van een dakje. Als ze verstoord worden krommen ze hun achterlijf en houden zich dood. Ze worden niet door vogels gegeten, daar ze vies smaken en giftig zijn.

Deze vlinder kreeg de oorspronkelijke naam tienuursvlinder omdat deze na 10 uur ’s avonds pas werd gezien omdat het een nachtvlinder is. De vliegtijd van de witte tijger is vanaf half april tot half augustus.

De eieren worden in grote groepjes op de onderkant van de bladeren afgezet. Per jaar is er meestal maar één generatie.

De grijsbruine, dicht donkerbruin behaarde, zeer snel bewegende rups is maximaal 40 mm lang en heeft een witachtige of licht roodachtige rugstreep. De rups heeft ook veel zwarte wratten waarop langere of kortere haren staan ingeplant en de kop is geheel zwart. De rupsen tref je vooral aan de onderkant van allerlei planten. Het dier eet het liefst kruidachtige planten, maar is ook één van de weinige soorten die in adelaarsvaren kan worden gevonden.

Deze rupsen kunnen ook verward worden met de rupsen van de gele tijger. Maar die verschillen in paar opzichten zoals het bruinig haar, een blekere rugstreep en een wittige lengtestreep over de flanken die bij de rups van de witte tijger anders is. Sommige insectenkenners hielden ze vroeger voor dezelfde soort. Ze zijn ook zeer nauw verwant.

De vlinder overwintert als pop in een met haren doorweven spinsel.

Waardplanten zijn de grote brandnetel, brem, luzerne, slangenkruid en paardenbloem.

Bron: Wikipedia Foto’s T.V.S.Fotografie

Laatste Nieuws

Vliegshow Gilze en Rijen 2014

Geplaatst op 30 juni 2014 door Tonnie Verheijden / 3 Reacties

Vliegshow Gilze en Rijen 2014

Op vrijdag 20 juni 2014 en zaterdag 21 juni 2014 zijn er Vliegshows geweest op Vliegveld Gilze en Rijen, het is indrukwekkend om te zien hoe verschillende vliegtuigen prachtige shows gave aan het publiek.

Vliegbasis Gilze-Rijen opende 20 en 21 juni 2014 haar deuren voor iets bijzonders: Operatie Luchtsteun. Dit was de kans om de Koninklijke Luchtmacht van binnenuit mee te maken. De vliegbasis werd in 2 dagen tijd bezocht door 245.000 bezoekers.

Op beide dagen verdrongen ver voor de opening om 8.00 uur vliegtuigspotters en luchtvaartenthousiasten zich voor de hekken om de beste plekken aan de startbaan te bemachtigen. De meesten van hen verbleven enkele dagen in de buurt van de vliegbasis om maar niets te hoeven missen van al het vliegend materieel.

Een van de hoogtepunten was de Battle of Britain herdenkingsvlucht met een Lancaster-bommenwerper en 2 Spitfire-jachtvliegtuigen. Eveneens uit Groot-Brittannië was het beroemde demonstratieteam Red Arrows. Hoogtepunten uit eigen land waren de F-16 en Apache-demoteams, de Air Power-demonstratie, waarin het optreden in onder meer missiegebieden wordt nagebootst. Dat gold ook voor het voorvliegen van de splinternieuwe Boeing 787 Dreamliner van Arke en een MD-11, het KLM-verkeersvliegtuig dat binnenkort uit dienst gaat. In die laatstgenoemde zaten tientallen chronisch zieke kinderen die dankzij Stichting Hoogvliegers een dag hun ziekte konden vergeten.

Bron Ministerie van Defensie Foto’s T.V.S.Fotografie

Bloemen & Planten

Reuze Berenklauw

Geplaatst op 26 juni 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

Deze Reuze Berenklauw is verwijderd door gemeente Tilburg

Deze Reuze Berenklauw stond tegenover een school op de talud van het spoor, deze zijn bij aanraking zeer gevaarlijk.

Contact met de brandharen en sappen van de plant veroorzaakt irritatie en in combinatie met zonlicht ontstaan blaren op de huid.
De sappen maken de huid overgevoelig voor zonlicht.Eerst kunnen jeukende, rode vlekken of blaasjes ontstaan.
Na enige uren kunnen deze zich ontwikkelen tot grote blaren.
De blaren zien eruit als ernstige brandwonden en genezen pas na 1 tot 2 weken.
Als het sap in de ogen terechtkomt, kan blindheid ontstaan. Het sap van de gewone berenklauw is minder gevaarlijk,
maar toch kunnen blaren ontstaan als de huid is blootgesteld aan zonlicht. Het sap van de berenklauw kan dwars door kleding dringen.
Voorkomen is beter dan genezen.

Indien je toch tussen de berenklauw moet werken, kun je best alle contact met de huid vermijden door beschermende kledij te dragen voor de hals, armen, handen en benen.
Naast lange broek en trui of vest met lange mouwen kan een hoed ook nuttig zijn.
Hou er wel rekening mee dat het sap doorheen de kledij kan dringen. Synthetische,
waterafstotende stof is dan ook te verkiezen boven linnen of katoen die het sap kan absorberen.
Om de ogen te beschermen tegen sap dat zou vrij komen tijdens het snoeien kun je best een zonnebril,
stofbril of beschermbril opzetten. Denk er ook aan van met je natte handschoenen niet in de ogen te wrijven.
Voel je dat er toch sap op de huid is terecht gekomen dan kun je dat best onmiddellijk met koud water en zeep afwassen.
Daarenboven blijf je best minstens één week uit de zon. Sap in de ogen langdurig uitwassen met koud water en voor alle zekerheid een arts raadplegen.
Kinderen die het gevaar niet kennen zullen graag tussen de reusachtige planten spelen.
Waarschuw hen voor de gevaren van deze plant en laat ze nooit fluitjes, verrekijkers of blaaspijpen maken uit de holle stengel van de plant.
Bereklauw is goed bestand tegen maaien en zal telkens terug komen.
Steeds weer maaien tot de plant ook ondergronds uitgeput geraakt is een mogelijkheid om de planten te vernietigen.
Jonge planten bevatten veel eiwitten en worden graag gegeten door schapen en konijnen.
Bij begrazing eten de dieren steeds weer de bovengrondse delen af die instaan voor de fotosynthese.
Dit zorgt voor uitputting van de energiereserves in de wortels waardoor de planten er het loodje bij neer leggen.
Merk je reuzenberenklauw op in de buurt van een kinderspeelterrein of een school, maak daar dan melding van zodat deze verwijderd kunnen worden.

Bron Gemeente Rotterdam en plantaardigheden.nl
foto: T.V.S.Fotografie

Insecten

Krasser

Geplaatst op 10 juni 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

De Krasser ben ik tegengekomen op het veldje naast het Spoor waar ik regelmatig over heen loop, je komt altijd wel een insecten dit keer een kleine sprinkhaan.

De krasser (Chorthippus parallelus) is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae), onderfamilie Gomphocerinae.

Kenmerken
De kleur is zeer variabel en kan groen, rood, bruin, geel of zelfs paars zijn. De meeste exemplaren zijn groen, met een brede bruine streep van bovenop de kop tot over de voorvleugels. De opstaande randen van het halsschild zijn licht gebogen, het halsschild heeft een dwarsgroef. De krasser is meestal kortvleugelig, soms komen langvleugelige exemplaren voor. De vleugels van de mannetjes zijn korter dan het achterlijf, die van de vrouwtjes zijn gedegenereerd tot kleine flapjes. Op de voorvleugel is een chorthippuslobje aanwezig. Mannetjes bereiken een lengte van 13 tot 16 millimeter, de vrouwtjes zijn 18 tot 22 mm lang.

Verspreiding
De krasser komt voor in grote delen van Europa en is een van de noordelijkst voorkomende soorten die gevonden wordt tot in Denemarken en geheel Groot-Brittannië. Ook in Nederland en België komt de krasser voor en is in België algemeen, in Nederland is de krasser vooral op zandgronden in het zuiden en oosten.

Levenswijze
De krasser is als volwassen insect te zien van juli tot september en is vooral actief tussen negen uur in de ochtend en zeven uur in de avond[1]. De zang bestaat uit een krassend geluid dat ongeveer 1,5 seconden aanhoudt en wordt herhaald.

Bron: Wikipedia Foto’s T.V.S.Fotografie

Laatste Nieuws/Vogels

Mussen en insecten

Geplaatst op 30 mei 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

De mussen hebben een nest jonge musjes gekregen, het heeft wel lang geduurd ze blijven maar bouwen terwijl er al eitjes er in lagen blijven matriaal aanslepen, sinds gisteren halen ze voedsel voor de jonge mussen.
De mussen (Passeridae) zijn een familie in de orde der zangvogels. De familie telt 49 soorten. De bekendste soort is ongetwijfeld de huismus. Er zijn echter nog een aantal soorten mussen die in Europa voorkomen.

Mussen zijn bruinachtige vogels met een vrij dikke snavel, een aanpassing aan het eten van zaden. Dit is ook het geval bij enige gorzen. De verschillende soorten mussen hebben duidelijke kenmerken waardoor ze goed van elkaar zijn te onderscheiden.

Taxonomie
De mussen behoren tot de superfamilie Passeroidea. Dit is een grote groep onderling zeer verschillende families, waartoe veel andere zaadetende vogelsoorten behoren, zoals de vinken en gorzen, maar ook insecteneters zoals de heggenmus en de piepers en kwikstaarten. Anders dan hun naam doet vermoeden zijn mussen daarom geen nauwe verwanten van de heggenmus. Tot de familie behoren ook een aantal soorten die wevervogels worden genoemd. De familie wevervogels is ook nauw verwant aan de Passeridae. Mussen zijn echter niet verwant met de grasmus, die tot de superfamilie Sylvioidea hoort.

Bron: wikipedia Foto’s T.V.S.Fotografie

Dierenparken & Safaripark B.B/Vogels

Jonge ooievaars

Geplaatst op 28 mei 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

Ooievaars paar met 2 jonge

Ooievaars met jonkies, er zijn veel jonge Ooievaars geboren In het Safaripark Beekse Bergen, op verschillende plekken kun je ze bewonderen.

Met weinig vogels heeft de mens zo’n sterke band als met de ooievaar. Het is dan ook de enige grote en opvallende vogelsoort die al sinds mensenheugenis dorp, stad en veld met zijn aanwezigheid opfleurt, en bij voorkeur menselijke bouwsels als broedplaats verkiest. Volksverhalen over de ooievaar als brenger van geluk en nieuw leven maken duidelijk, dat het een graag geziene gast is. De oorspronkelijk in Nederland broedende ooievaars waren trekvogels, die van maart tot in september in ons land verbleven. Ze leefden vooral van muizen, regenwormen en grote insekten.

En dit ooievaars paar heeft 3 jonge

De ooievaars uit het westen des lands overwinterden in de savanne van West-Afrika, die uit de noordelijke landsdelen vooral in Oostelijk Afrika, van Kenya tot in Zuid-Afrika. Midden jaren ’70 was de ooievaar zo goed als verdwenen uit Nederland. Voor Vogelbescherming Nederland was deze enorme afname de reden in 1969 een reddingsprogramma te starten, en met succes. In 2000 broedden er 396 paren in ons land en in 2007 waren er 600 paren. Vanuit de speciale ‘ooievaars-buitenstations’ weten ooievaars zich weer te redden en worden steeds minder afhankelijk van de buitenstations. De toekomst voor de ooievaar lijkt daarmee, althans voorlopig, veilig gesteld.

Het voedsel, dat bestaat uit kikkers, muizen, mollen en insecten, wordt vooral gezocht in weilanden en hooilanden. Hoe gevariëerder deze weilanden, hoe meer prooidieren er te vinden zijn, en dus hoe geschikter het gebied is voor de ooievaar. Oorspronkelijk broeden ooievaars in bomen in natte gebieden, maar deze broedplaatsen hebben ze al zeer lang geleden verruild voor menselijke bebouwing en broedgelegenheid op palen.

Bron: Vogelbescherming Foto’s: T.V.S.Fotografie

Natuur

Schotse hooglanders

Geplaatst op 15 mei 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

Schotse hooglanders: Je komt de Schotse hooglanders in de Dongevallei wel ergens tegen, deze keer kwam ik ze tegen toen ze op een warme avond in mei in het water stonden af te koelen, en op de achtergrond een dreigende lucht met onweer.

Naast roodbruine exemplaren komen ook zwarte, blonde, ‘roan’ (bruin/zwart gestreept) en soms ook witte exemplaren voor. Een volwassen stier weegt 800 kilo en een koe 500 kilo. Schotse hooglanders kunnen tot achttien jaar oud worden. In die tijd kan een koe ongeveer vijftien kalveren ter wereld brengen. De draagtijd is ongeveer tien maanden. Koeien hebben wijd uitstaande, naar boven gerichte horens, terwijl die van de stieren horizontaal naar voren staan.

Grazers
Dit runderras is geschikt om in natuurgebieden jaarrond als grote grazer te worden ingezet. Ze hebben weinig zorg nodig en zijn zelden agressief. De dieren zijn in Nederland dan ook veelvuldig te zien in natuur- en recreatiegebieden zoals in het Nationaal Park Veluwezoom. Hooglanders voeden zich ook met planten die veel andere rundersoorten links laten liggen, en door hun lange haar kunnen ze ook in de wintermaanden buiten blijven.

Bon: wikipedia Foto T.V.S.Fotografie

Vlinders

Geaderd witje

Geplaatst op 14 mei 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

Een klein Geaderd witje met een half vleugeltje vloog toch nog fladderend door de tuin. er zijn al veel Geaderd witjes waargenomen dit jaar.
ze komen in heel Nederland veel voor.

Voorvleugellengte: 20-24 mm. De aders op de onderkant van de achtervleugel zijn grijsgroen bestoven. De zwarte vlek in de voorvleugelpunt loopt geleidelijk naar beneden toe en eindigt niet in een rechte lijn. Op de bovenkant van de voorvleugel bevinden zich bij het mannetje één en bij het vrouwtje twee donkergrijze of zwarte vlekken.

Voorkomen

Een zeer algemene standvlinder die verspreid over het hele land voorkomt.

Habitat
Vooral vochtige terreinen zoals moerassen, hooilanden en langs bosranden; ook graslanden, tuinen, parken en heiden.

Waardplanten
Vooral look-zonder-look en pinksterbloem, maar ook andere kruisbloemigen; vooral in halfbeschaduwde en vochtige milieus.

Vliegtijd en gedrag
Begin april-begin juni, en eind juni-september in drie generaties; de tweede en derde generatie overlappen elkaar. In sommige koele en natte jaren vliegt de soort slechts in twee generaties. In zeer warme jaren vliegt er mogelijk een kleine vierde generatie; het kan echter ook zijn dat zo´n late opleving in de vliegtijd wordt veroorzaakt door verschillen in ontwikkelingstijd van rupsen en poppen.

Levenscyclus
Rups: half mei-begin juli en begin augustus-begin oktober. De soort overwintert als pop, hangend tegen een stam, een steen of iets dergelijks.

Bron: www. vlindernet.nl Foto’s T.V.S.Fotografie

Vogels

Mussen bouwen een liefdesnestje

Geplaatst op 5 mei 2014 door Tonnie Verheijden / 0 Reacties

Mussen bouwen een liefdesnestje, in het vogelhuisje heeft tot 2 keer toe een wesp zijn nest proberen te maken, nu was het weer vrij voor de vogels toen wij het weer terug op hangende hadden er 2 mussen wel interesse in, ze begonnen meteen aan hun liefdesritueel en vanmiddag begonnen ze al met het bouwen, we hebben een beetje geholpen met wat garen neer te leggen en manlief was druk in weer met het naar binnen brengen.

Zelfs mensen die niets met vogels hebben, geven toe geschrokken te zijn van het nieuws dat de huismus hard achteruit gaat in Nederland. Huismussen horen zo bij het straatbeeld dat het zonder hen opeens opvallend steriel is. Nu is het niet zo dat de huismus opeens een bijzondere vogelsoort is geworden. Nog altijd kunnen huismussen op veel plaatsen worden aangetroffen. Hoewel huismussen typische zaadeters zijn, worden de jongen gevoerd met allerlei insecten, welke de noodzakelijke eiwitten voor de groei van de jongen leveren.

Huismussen zoeken hun voedsel, dat voornamelijk uit bessen en zaden bestaat, op de grond. Daarbij hippen ze op een karakteristieke manier, als een stuiterende pingpongbal, in het rond. Huismussen stellen prijs op een rommelige menselijke omgeving, met struikgewas, schuren, weilanden met vee, gemorst graan en zo verder. Het nest wordt gemaakt in holten van bomen, in nestkasten, onderdakpannen en in gaten en kieren van gebouwen. Het slordige nest bestaat uit takjes, stro, veertjes en hondenharen.

info: Vogelbescherming – Foto’s T.V.S.Fotografie

Vogels

Jonge zwaantjes geboren

Geplaatst op 3 mei 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

Jonge zwaantjes geboren,

Vanmiddag ben ik even de jonge zwaantjes gaan fotograferen bij mijn dochter voor de deur in de wijk, vanmorgen zijn er 7 zwaantjes uit het ei gekropen, 2 kleine zwaantjes waren in het water gevallen ze konden er niet meer uit, de kant was te hoog en de vader en moeder deden niets piepend probeerde ze het steeds weer, na enkel uren was het nog niet gelukt,

ik heb de dierenambulance gebeld en gevraagd wat ze konden doen, ze zouden op het eind van de middag even komen kijken, toen wij om 16.45 uur naar huis gingen zagen we de zwaantjes niet in het water, de vader zwaan was allemaal riet uit het water trekken, onze kleindochter zag iets bewegen op de rug van de zwaan, en toen kwam er een koppie boven, we zagen een jong zwaantje het ander zwaantje zal wel warm onder vleugel zijn gekropen. De Dierenambulance heb ik toen teruggebeld dat het was opgelost.

Tekst en foto’s T.V.S Fotografie

Vlinders

Oranjetipje

Geplaatst op 23 april 2014 door Tonnie Verheijden / 1 reactie

Een Oranjetipje heb ik tijdens mijn vlinderroute nog nooit tegengekomen dus het was vandaag een goede dag voor mijn vlinderlijst.

Voorvleugellengte: circa 20 mm. Het mannetje van deze soort valt op door de grote oranje vlek in de voorvleugelpunt; bij het vrouwtje onbreekt deze karakteristieke vlek. De onderkant van de achtervleugel is geelgroen gemarmerd.

Voorkomen

Een algemene standvlinder die verspreid over het hele land voorkomt; de meeste waarnemingen komen uit het oosten van het land.

Habitat
Beschutte plaatsen in vochtige hooilanden en zonnige ruigten in bosranden waar de waardplant groeit.

Waardplanten
Pinksterbloem en look-zonder-look; soms ook andere kruisbloemigen.

Vliegtijd en gedrag
Half april-eind mei in één generatie. Het vrouwtje besteedt veel tijd aan het drinken van nectar; het mannetje wordt vaak patrouillerend waargenomen.

Levenscyclus
Rups: half mei-half juni. De rups eet eerst van de bloemen van de waardplant en gaat later over op de vruchten. De soort overwintert als pop.

Bron. Vlindernet Fotos T.V.S.Fotografie