De uitgebloeide paardenbloem is zo mooi van dichtbij.

Namen
Nederlands: Paardenbloem (Gewone paardenbloem, Paardebloem)
Frysk: Hynsteblom
English: Dandelion (Common dandelion, Broad-lobe dandelion)
Français: Pissenlit
Deutsch: Löwenzahn
Wetenschappelijk: Taraxacum officinale (Leontodon taraxacum)
Familie: Composietenfamilie, Asteraceae (Compositae)
Opmerking: Er worden veel soorten of microsoorten onderscheiden. In ons gebied komen er minstens 250 voor. Enkele daarvan zijn:
Zandpaardenbloem (Taraxacum laevigatum)
Oranjegele paardenbloem (Taraxacum. obliquum)
Duinpaardenbloem (Taraxacum erythrospermum)
Schraallandpaardenbloem (Taraxacum celticum)
Haakpaardenbloem (Taraxacum hamatum)
Moeraspaardenbloem (Taraxacum palustre).

Beschrijving
Afmeting: 10 tot 50 cm.
Levensduur: Overblijvend.
Bloeimaanden: April en mei, soms ook in augustus t/m oktober.
Wortels: Een lange penwortel.
Stengels: De holle stengel draagt 1 bloemhoofdje. Aan de stengel zitten geen bladeren. De stengel bevat melksap.
Bladeren: De bladeren vormen een wortelrozet. Ze zijn langwerpig, gelobd, veerspletig of getand en grasgroen.
Bloemen: Het gele bloemhoofdje staat aan de top van de stengel en is 3 tot 6 cm groot. Soms is het van buiten oranjerood. Er zijn alleen lintbloemen. Deze zijn vlak of soms ingerold.
Vruchten: De zaden zijn rood, bruin of strokleurig en bij de top het breedst. Daar zitten meestal kleine stekeltjes. Het vruchtpluis is wit.

Biotoop
Bodem: Zonnige, zelden licht beschaduwde plaatsen op droge tot natte, voedselarme tot voedselrijke, matig zure tot kalkrijke, zoete tot zilte grond (alle grondsoorten).
Groeiplaatsen: Grasland, bermen, gazons, uiterwaarden, duinstruikgewas, laagblijvend duingrasland, duinhellingen, duinvalleien, hoge kwelders, zandduintjes, dijken,braakliggende grond, muren, puin, spoorbermen, akkerranden, tussen bestrating, boomgaarden, bosranden, bospaden en steile wanden van bosbeken.Bron http://wilde-planten.nl

Share on Facebook

De Grote bonte specht ging kijken of het plekje van vorig jaar nog vrij was in de oude berken boom, maar helaas was het bewoond door een koppel koolmeesjes met jongen.

De grote bonte specht is de drummer van het bos; zowel mannetje als vrouwtje roffelen op takken om territorium en paarband te versterken. Grote bonte spechten hakken een nestholte uit in bomen, waarbij de voorkeur, begrijpelijk, uitgaat naar zachte houtsoorten. Berken zijn favoriet, maar andere boomsoorten worden ook gebruikt om een holte met rond gat in uit te hakken. Een specht krijgt daarbij geen hoofdpijn doordat de hersenen in een soort schokdempers zijn ingekleed. In de nestholte worden de eieren gewoon op het hout gelegd; de grote bonte specht maakt geen comfortabel nest voor de jongen.

Algemeen
Overige namen Great Spotted Woodpecker , Dendrocopus major Orde Piciformes Familie Spechten (Picidae)Status Jaarvogel. Talrijke broedvogel; standvogel; onregelmatige doortrekker Europese verspreiding De grote bonte specht komt overal in Europa voor waar bossen zijn: van de noordelijke naaldbossen, de taiga, tot in de lommerrijke mediterrane bossen. Het verspreidingsgebied reikt zelfs van in het Atlasgebergte in Marokko, Iran tot in Mongolië. In het ruime verspreidingsgebied worden maar liefst 27 ondersoorten gevonden

Leefomgeving en voedsel
Biotoop Bos, park en tuin Voedsel- en broedbiotoop Loof- en gemengde bossen met een diverse opbouw (jonge en oude bomen, dicht en open bos) is favoriet. Het nest wordt uitgehakt in een wat zachtere boomsoort, vanaf enkele meters hoogte aan te treffen. Voedsel Insecten(larven) welke zich in hout en onder boomschors ophouden.
Broeden
Broedperiode: begint midden april met broeden Koloniebroeder Nee,  Aantal legsels een legsel per jaar,  Aantal eieren 4-7, soms 3-8 Bron: vogelbescherming Nederland

Share on Facebook

De Boomkruiper is weer actief bezig in de boom en tegen onze muur.

De boomkruiper is een stuk minder opvallend dan zijn bijna-naamgenoot, de boomklever. Boomkruipers zijn bruingevlekt van boven en roomwit van onderen. De spitse snavel is omlaag gebogen en zeer geschikt om insecten uit spleten in boombast te peuteren. Daarbij is de boomkruiper prima gecamoufleerd: zijn verenpak lijkt sprekend op boombast. De boomkruiper heeft een karakteristieke manier van voedsel verzamelen. De vogel hipt spiraalsgewijs langs een boomstam omhoog, daarbij de bast afzoekend naar insecten. Op enige hoogte aangekomen vliegt de boomkruiper naar een naburige boom, om daar weer aan de voet met klauteren te beginnen. Ondertussen gebruikt de boomkruiper de stugge staartveren als steuntje waardoor deze, voor wie goed oplet, vaak sterk gesleten punten blijken te hebben. Bij strenge koude kruipen boomkruipers knus bij elkaar; uit zo’n bal van veren kunnen soms wel tien of meer staartjes steken! Bron www.vogelbescherming.nl

Share on Facebook

Dit is een Leeuw en een leeuwin uit het Safaripark Beekse Bergen.

Leeuw
Pantera leo
Leefgebied: Afrikaanse savanne
Voedsel: Eet vlees
Leeftijd: In het wild tot 12 jaar oud, in dierenparken tot 20 jaar
Gewicht: Weegt tot 200 kilo
Jongen: Krijgt 2 tot 4 jongen, na een draagtijd van 3,5 maand.

Aan het begin van onze jaartelling kwamen leeuwen voor in heel Afrika, een groot gedeelte van Azië en zelfs in Europa. Toen waren er negen ondersoorten leeuwen, die van elkaar verschilden in grootte en beharing. Inmiddels zijn er drie ondersoorten uitgestorven en worden er vier met uitsterven bedreigd.

Bokshelm
Alleen mannelijke leeuwen hebben manen. Die beginnen te groeien als de leeuw zo’n anderhalf jaar oud is. Na een jaar of vier zijn ze helemaal uitgegroeid. Als de leeuw ouder wordt, worden zijn manen steeds donkerder. De lange manen doen dan dienst als ‘bokshelm’ en beschermen tegen de klappen, die ze elkaar uitdelen als ze vechten voor een groep vrouwen.

Leuk om te Weten
Kort maar krachtig. Een leeuwenman mag in zijn sterkste leeftijd, als hij geluk heeft, een tijdje de ‘leider’ zijn van een troep. Maar als hij ouder wordt, komt er al weer een jonger en sterker mannetje die hem van de troon stoot.

Share on Facebook

Tijdens onze vakantie in Spanje in april 2012 was ‘s morgens een mooie ondergaande volle maan, de zon kwam op en de Maan ging onder, de volgende dag stond de maan een stukje verder en was niet meer zo oranje.

Volle maan is een van de schijngestalten van de maan waarbij de maan, vanaf de zon gezien, zich aan de andere zijde van de aarde bevindt. Het verlichte oppervlak van de maan is dan vanaf de aarde volledig te zien. Dit is dus de enige gestalte van de maan die geen schijn is.
Enkel bij volle maan kan een maansverduistering voorkomen. In dat geval bevindt de maan zich in de schaduw van de aarde. Er doet zich echter niet tijdens elke volle maan een verduistering voor, omdat de maan zich meestal iets boven of onder de ecliptica (het vlak waarin de aarde rond de zon draait) bevindt.
Volle maan is niet altijd het beste moment om astronomische observaties te doen; het licht van de maan is fel en overtreft het licht van sterren. Ook de maan zelf is niet optimaal waar te nemen bij volle maan, door het ontbreken van schaduwen zijn kraters en maangebergten slecht te herkennen.
De traditionele Chinese kalender is gebaseerd op de fasen van de maan. Het midherfst festival valt op de volle maan van de achtste maand. Het lantaarnfestival valt op de eerste volle maan van het jaar. Er wordt door religieuze Chinezen ritueel geofferd tijdens volle maan.
De islamitische kalender is evenals de joodse kalender ook een maankalender. Het islamitische jaar telt 12 maanmaanden en is daardoor ongeveer 11 dagen korter dan het zonnejaar. Dit houdt in dat de islamitische jaartelling langzaam inloopt op de gregoriaanse kalender.
Ook enkele christelijke feestdagen worden aan de hand van de volle maan bepaald. Zo wordt Pasen gevierd op de eerste zondag na de eerste volle maan in de lente.
In het hindoeïsme en het boeddhisme gebruikt men de hindoe maankalender als leidraad in het religieuze leven en de bepaling van de feest- en gedenkdagen.

Invloed

Rond nieuwe maan en volle maan worden de getijdenbewegingen versterkt omdat de maan en de zon op één lijn staan. Dit verschijnsel wordt springtij genoemd.

Bijgeloof en folklore

Het beeld van wolven die huilen naar de volle maan is bekend. De daarvan afgeleide huishonden reageren op volle maan en zijn soms onrustiger dan anders. Ook kinderen kunnen een dag voor en tijdens volle maan erg druk/onrustig zijn, net zoals vlak voor een storm. Dit zijn subjectieve observaties die niet door iedereen worden onderschreven (niet-ouders?). In 2011 bevestigde een wetenschappelijke publicatie wel een potentieel gevaar van volle maan: de eerste dagen na volle maan zijn de avonden donkerder, waardoor mensen een groter risico lopen om gedood te worden door een leeuw. De heldere nachten voor volle maan belemmeren daarenboven de jacht van de leeuwen, waardoor ze na volle maan bovendien hongeriger zijn. De onderzoekers zien in deze vaststelling een mogelijke reden voor het bijgeloof rond volle maan.
Een weerwolf is in de mythologie een mens die bij volle maan de gedaante van een wolf kan aannemen.

Symbool voor de vrouwelijke Triade, met in het midden volle maan
Volksverhalen doen de ronde waarbij de tot de verbeelding sprekende volle maan wordt gecombineerd met bijvoorbeeld witte wieven.
Diverse kruiden die gebruikt worden in bijvoorbeeld homeopathie dienen bij voorkeur bij volle maan geplukt te worden om de maximale werkzaamheid te verkrijgen.
Verder kan de weersgesteldheid specifiek na een volle maan omslaan. Een droge periode gaat over in een van frequente regenval.
In China speelt de volle maan een belangrijke rol. Als het één keer volle maan is geweest na de geboorte van een gezond kind, wordt er een feest georganiseerd door de familie omdat het nu uit de gevarenzone is. Bron: Wikipedia.nl

Share on Facebook

De huismus is sinds een jaar in de tuin aanwezig, wonen nu bijna 8 jaar in een nieuwe wijk met alleen maar platte daken, en daar kunnen de huismussen niet onder broeden,  ze hebben nu een oplossing gevonden de nestkastjes, dit koppeltje is bezig om een nestje te bouwen in het vogelhuisje bij mijn buurvrouw. in ons vogelhuisje zijn koolmeesjes bezig.

De Huismussen:  Zelfs mensen die niets met vogels hebben, geven toe geschrokken te zijn van het nieuws dat de huismus hard achteruit gaat in Nederland. Huismussen horen zo bij het straatbeeld dat het zonder hen opeens opvallend steriel is. Nu is het niet zo dat de huismus opeens een bijzondere vogelsoort is geworden. Nog altijd kunnen huismussen op veel plaatsen worden aangetroffen.
Hoewel huismussen typische zaadeters zijn, worden de jongen gevoerd met allerlei insecten, welke de noodzakelijke eiwitten voor de groei van de jongen leveren.

Algemeen
Overige namen House Sparrow , Passer domesticus  Orde Passeriformes Familie Mussen (Passeridae) Status Jaarvogel. Uiterst talrijke broedvogel; standvogel Europese verspreiding De huismus komt in geheel Europa voor. In Italië en op Sardinië komt de Italiaanse mus voor; een aparte soort.

Leefomgeving en voedsel
Biotoop Akkers, cultuurlandschappen, park en tuin, weilanden (uitgestrekt) Voedsel- en broedbiotoop Huismussen zoeken hun voedsel, dat voornamelijk uit bessen en zaden bestaat, op de grond. Daarbij hippen ze op een karakteristieke manier, als een stuiterende pingpongbal, in het rond. Huismussen stellen prijs op een rommelige menselijke omgeving, met struikgewas, schuren, weilanden met vee, gemorst graan en zo verder. Het nest wordt gemaakt in holten van bomen, in nestkasten, onderdak pannen en in gaten en kieren van gebouwen. Het slordige nest bestaat uit takjes, stro, veertjes en hondenharen. Voedsel Zaden, bloemknoppen, knoppen, brood, bessen, pinda’s vetbollen en insectenNaar boven

Broeden
Broedperiode Eind maart – augustus Koloniebroeder Broedt in los kolonieverband Aantal legsels 2 tot 3 legsels Aantal eieren 4 – 6 eieren

Herkenning
Opvallende kenmerken Mannetje heeft een grijs petje en een zwarte borst Gedrag Mussen zijn echte sociale vogels en leven dan ook in groepen. De hele dag onderhouden ze deze sociale contacten door voortdurend te tjilpen. Tijdens het paren zet het mannetje zijn veren op en steekt zijn staart om hoog en loopt voortdurend rondjes om het vrouwtje.Kleed Het mannetje heeft een grijs petje met roodbruine zijden, grijze wangen en een grijs onderlichaam. De zwarte bef en borst variëren per individu in grootte. Dominante mannetjes hebben meer zwart dan mussen lager in de rangorde. Op de vleugel zit een brede witte vleugelstreep. Het vrouwtje heeft een doffer uiterlijk en een vrij egale kop tekening.Formaat/ lengte14 – 16 cm Snavel Mannetje heeft een donkergrijze kegelvormige snavel, bij het vrouwtje is de snavel lichter en geliger van kleur.Poten Korte leverkleurige poten. : www.vogelbescherming.nl

Share on Facebook

De legende van de Heilige Maagd meldt dat in 1740 van Benidorm buren waren verrast door de komst op de stranden van Londro die er al onbemande gezeild schip vonden. Men dacht dat misschien de oorzaak van het verdwijnen van de bemanning was de pest en dit boezemden angst. De autoriteiten na overleg en overleg, besloten om het schip te verbranden. het werd verbrand zonder het verwijderen van iets. Toen de vlammen waren gedoofd,  haalden de kinderen  ijzeren spijkers uit de as en ze vonden “intact en glanzend” een beeld van de Maagd en het Kind Jezus in haar armen,  het lag in het achterste van het schip. De tweehonderdste verjaardag van de komst van Londro werd gehouden in 1930, in november, en, als een kind, de beroemde historicus Maria Pere. Orts i Bosch woonden deze viering.

In de late jaren ’50 Pere Maria. Orts besloten om de geschiedenis van de Maagd onderzoeken en in de zomer van 1963 vond de gevraagde documenten in het Archivo General de Simancas . Het feit dat het vaartuig is verbrand in 1730 maar in 1740 had belemmerd werk. Zijn boek Een afbeelding van de Maagd in Benidorm beschrijft de waargebeurde verhaal van de Maagd van de verkiezingen.

Op 15 maart 1740, bij zonsondergang, voer een boot zonder masten en zeilen in de baai van Benidorm. Antonio Bayona, met Vicente Llorca, Miguel Llorca en andere zeilers, alle inwoners van Benidorm, kwamen naar het strand , op zoek naar Londro. Hij werd gevonden in de buurt van het eiland en met moeite gesleept naar het strand. Ze kwamen in de vroege ochtend aan. Twee soldaten hielden de wacht en gingen niet aan boord op de Londro. Tussen dag 15 dag 19 de autoriteiten op onderzocht uit. Ze wilden weten of de matrozen de pest hadden en het  aantal van Londro voordat het naar het strand kwam. Binnen in de boot waren enige dingen van weinig waarde, maar op het achterschip was een afbeelding van Onze-Lieve-Vrouw met haar kind. Het leek erop dat de Londro was gebouwd in Malaga . Op de 26ste dag van maart, de Commissaris van de Koningin van Oorlog en Marine zei dat ze moet de boot verkopen met alles wat er binnen in lag, maar op een openbare veiling op 2 april kwam de gouverneur van Alcoy drie draken naar Benidorm en  gaf de opdracht het te verbranden . De commissaris protesteerde. Echter ondanks alle protesten brandde het schip op 5 april af. Dit alles is waar en is geschreven in de documenten in het Archivo General de Simancas.

Schip was drijven. Afbeelding van de Maagd was in het achterschip. Er was angst voor mogelijke besmetting. Er was brand in het schip. Het duurde veertien arrobas en een half van ijzer uit de as en verkocht op een openbare veiling. De Maagd Maria van het kiesrecht is op die dag geboren.

De grootvader van Maria Pere. Orts, de historicus Pedro Maria Orts en Berdin, had geschreven in Benidorm Historische aantekeningen dat het beeld zou een beeld van de Virgen del Carmen, Maria en Peter zijn. Orts het daarmee eens. Historische notities in Benidorm, Pedro Maria Orts en Berdin zei dat de Maagd van het kiesrecht voor het eerst werd gebracht naar een ziekenhuis die niet nu bestaan. Hij werd vervolgens overgebracht naar de parochiekerk als de nieuwe kapel werd gebouwd in 1844 Communie er was geplaatst. Benidorm nog onder de naam De Maagd van de Naufragi, maar de aartsbisschop van Valencia besloten om de naam Maagd van de Sofrage. In 1925 de aartsbisschop van Valencia plechtig gekroond beeld. In december van dat jaar de parochie, het stadhuis, alle autoriteiten en de inwoners van Benidorm pleitte bij Paus Pius XI verklaarde de Maagd van het kiesrecht, de patroonheilige van Benidorm. De Pauselijke rescript werd ontvangen in Benidorm op 2 januari 1926.

Tijdens de Burgeroorlog besloten om de Maagd van de kerk te nemen en bewaar deze op een veiliger plek, het huis van Emilio Ruzafa Republikein. Het was een publiek geheim dat veel zijn schuilplaats Benidorm wist, maar niemand zei iets. De sieraden werden gegeven aan de afgevaardigde van het Burgerlijk regering van Alicante en bijgedragen aan de kosten van de oorlog. Na de oorlog gefinancierd een nieuwe kroon door openbare inschrijving en werd geplaatst op het beeld door de aartsbisschop van Methymna op 12 november 1950. Bron Wikipedia

Share on Facebook

Vanmorgen vloog er een groene Gaasvlieg rond in de tuin ze zijn klein maar wel nuttig voor de planten

De groene gaasvlieg of goudoogje[1] (Chrysoperla carnea) is een 1 tot 17 millimeter lang, vliegend insect uit de familie gaasvliegen (Chrysopidae). Deze familie behoort ondanks de naam niet tot de vliegen (orde tweevleugeligen) maar tot de orde netvleugeligen (Neuroptera).

Het lichaam van de gaasvlieg is dun en langwerpig en de kleur is groen tot geelgroen. De gaasvlieg lijkt enigszins op een mug, maar de vleugels zijn veel groter, ronder en duidelijk fijn geaderd. De vleugels worden in rust als een afdakje op de rug gevouwen en in de vlucht glinsteren de vleugels vaak door een lichte, parelmoerachtige glans. Het is bepaald geen snelle of behendige vlieger en het kan dan ook makkelijk uit de lucht worden gevangen. Alle vier de vleugels hebben dezelfde vorm en kunnen onafhankelijk van elkaar bewogen worden. Gaasvliegen zijn kwetsbaar; de vleugels zijn snel beschadigd en dan kan er niet meer naar planten gevlogen worden om te eten.

Voorkomen en voedsel

Gaasvliegen zijn er in vele soorten en maten, de bekendste andere soort is de bruine gaasvlieg (Micromus variegatus), die minder algemeen is. De groene gaasvlieg komt in alle werelddelen voor, behalve Australië en Antarctica. Hij is nuttig omdat deze gaasvlieg enorme hoeveelheden bladluizen eet, vooral als larve. Het imago eet voornamelijk de uitwerpselen van bladluizen (honingdauw) en pollen of stuifmeel. Vrouwtjes eten ook wel eens een luis, vooral als ze zwanger zijn en eitjes hebben. Bladluizen vormen het enige voedsel van de larven, die echte eetmachines zijn en lijken op de larven van lieveheersbeestjes. Bladluizen worden niet opgegeten maar leeggezogen en ook spint en witte vlieg, twee andere beruchte plantenplagen, worden gegeten. De anale opening van de larven is afgesloten, zij ontdoen zich van de ontlasting tijdens het vervellen. Vooral in de kassenteelt worden gaasvliegen massaal ingezet om bladluizen op te ruimen. Een enkele larve eet tot wel 50 luizen per dag.

Ontwikkeling
De eitjes worden afgezet tussen bladluizenkolonies, en staan op lange steeltjes. Dit dient om mieren op afstand te houden, die graag de honingdauw van de luizen opzuigen en de luizen beschermen. De larve is plat en rupsachtig en heeft een bruine, onregelmatige kleur, drie paar kleine pootjes en lange, tang-achtige kaken. Sommige soorten gaasvliegenlarven camoufleren zich met stukjes plant of dode luizen om zo aan de aandacht van mieren te ontsnappen. Als de larve na enige tijd verpopt wordt een spinsel gemaakt tussen de vegetatie. Er komen twee generaties per jaar, en in de winter overwintert het imago vaak in huizen. Tijdens deze rustperiode kleurt de gaasvlieg bruin, maar in de lente wordt de kleur weer groen. Bron Wikipedia

Share on Facebook

De Kraanvogel hebben een ander verblijf gekregen in het Safaripark Beekse Bergen achter in het park bij de Roofvogel.

De grijze kroonkraan (Balearica regulorum) (ook wel kroonkraanvogel genoemd) is een grote waadvogel uit de familie van de kraanvogels (Gruidae) uit oostelijk en zuidelijk Afrika. Buiten het broedseizoen leidt de vogel een zwervend bestaan. Hij komt gewoonlijk voor op graslanden, landerijen en drassige gebieden. De roep bestaat uit twee lettergrepen ma-ham.
Grijze kroonkraanvogels zijn de enige kraanvogels die regelmatig in bomen zitten. Men kan ze aantreffen in landbouwgebieden, moerassen en graslanden. De vogel wordt ook vaak in dierentuinen gehouden. Grijze kroonkranen hebben een kortere snavel dan andere kraanvogels, die meestal een langwerpige snavel hebben.. Ze wegen 3-4 kg en eten insecten en kleine zoogdieren die hij vindt bij kudden hoefdieren die ze wel eens volgen. Ze zijn 100-110 cm groot en beide geslachten hebben hetzelfde verenkleed.

In Oeganda is de grijze kroonkraan een nationaal symbool en staat zodanig ook op de Oegandese vlag en het wapen van Oeganda. bron: Wikipedia

Share on Facebook

Koninginnen Aardhommel

Afgelopen zondag 11-03-2012 was het een mooie lente dag, de bijtjes en Hommels komen te voorschijn in de tuin.

Bijtje

Lente of voorjaar is een van de vier seizoenen. De lente volgt op de winter en wordt gevolgd door de zomer. De lente begint op het noordelijk halfrond (meestal) op 20 maart en eindigt (meestal) op 21 juni. Op het zuidelijk halfrond begint de lente meestal op 22 september. Tijdens de lente worden in de noordelijker streken van het noordelijk halfrond de bomen veel groener en gaan veel planten bloeien; geleidelijk wordt het warmer en wordt de kans op vorst kleiner.

Bijtjes

Alle planten, dus ook de landbouwgewassen, beginnen in de lente te groeien na de winterslaap. Ook dieren komen uit hun schuilplaatsen en begin met nestelen. Trekvogels migreren noordwaarts als reactie op de hogere temperaturen. Bij zoogdieren, zoals bijvoorbeeld schapen, worden de jongen vroeg in de lente geboren, zodat ze tegen het eind van de zomer met voldoende reserve het moeilijke winterseizoen ingaan.
Door de toename van het licht, maken planten en bomen nieuwe scheuten en bladeren. Deze ontwikkelen zich uit voedselreserves die zijn opgeslagen tijdens het voorgaande groeiseizoen. In bossen ontwikkelen zich de planten op de bodem het snelst. Deze maken gebruik van de korte periode dat de bodem van het bos nog veel zonlicht ontvangt doordat de bomen nog geen of weinig bladeren hebben.
Vooral bolgewassen ontwikkelen zich snel tijdens de lente. Vanuit de bol kan de plant zeer snel groeien en bloeien. Snel wordt het zaad ontwikkeld, waarna de bladeren bovengronds weer afsterven en de bol in rust blijft tot het volgende lenteseizoen. Voorbeelden hiervan zijn anemonen en narcissen. De expositie in de Keukenhof vindt dan ook alleen plaats tijdens de lente.
In de Alpen en andere gebieden met gletsjers beginnen deze te smelten, waardoor de rivieren zwellen. Bron: Wikipedia

Pyjama Zweefvlieger

Bijtjes en een Snor zweefvlieger

Lieve Heersbeestje

Bijtje met nectar

Share on Facebook